غزل شمارهٔ ۱۰۵ حافظ | حافظ‌بوک
مطلع «صوفی ار باده به اندازه خورَد نوشش باد» فضای این نیت را به سوی «رهایی از غم و سخت‌گیری» می‌برد و در کنار آن از «دگرگونی و پایان یک دوره» سخن می‌گوید. سبک‌تر گرفتن آنچه در کنترل تو نیست، راه تازه‌ای باز می‌کند. پایان یک عادت یا مرحله، مقدمه گشایش بعدی است.
تعبیر فال
پیام فال
بخشی از گره نیتت از فشار و سخت‌گیری بیش از اندازه خودت ساخته شده است. فال از فرصت مادی‌ای می‌گوید که به اعتبار و درستکاری وابسته است.
راهکار پیشنهادی
در کنار پیگیری نیت، سهم شادی و معاشرت سالم را فراموش نکن. آنچه دیگر کار نمی‌کند صادقانه مشخص و اصلاح کن.
هشدار فال
تغییر ظاهری را جای اصلاح ریشه‌ای ننشان.
نتیجهٔ نیت
فضای نیت از سنگینی خارج می‌شود و امکان حرکت دوباره فراهم می‌گردد. با نظم و صداقت، بهبود تدریجی و ماندگار دیده می‌شود.