غزل شمارهٔ ۲ حافظ | حافظ‌بوک

مطلع «صلاحِ کار کجا و منِ خراب کجا؟» فضای این نیت را به سوی «وصال و گشایش عاطفی» می‌برد و در کنار آن از «صبر و رسیدن زمان مناسب» سخن می‌گوید. فاصله‌ای که آزارت داده همیشگی نیست و راه گفت‌وگو باز می‌شود. نیتت شدنی است، اما هنوز زمان چیدن میوه آن نرسیده است.

تعبیر فال

پیام فال

محبت صادقانه می‌تواند گره اصلی نیتت را نرم کند. برای رسیدن به مقصود باید میان ترس و خواسته قلبی خود انتخاب کنی.

راهکار پیشنهادی

احساست را روشن اما بی‌اصرار بیان کن. در این فاصله مقدمات کار را کامل و توان خود را بیشتر کن.

هشدار فال

تأخیر را به معنای پاسخ منفی قطعی تعبیر نکن.

نتیجهٔ نیت

اگر صداقت دوطرفه باشد، این نیت به آرامش و نزدیکی می‌رسد. نیت تو ظرفیت کامیابی دارد، اما با مسئولیت و پایداری.

غزل شمارهٔ ۲

صلاحِ کار کجا و منِ خراب کجا؟

ببین تفاوتِ رَه کز کجاست تا به کجا

دلم ز صومعه بگرفت و خِرقِهٔ سالوس

کجاست دِیرِ مُغان و شرابِ ناب کجا؟

چه نسبت است به‌ رِندی صَلاح و تقوا را؟

سماعِ وَعظ کجا نغمهٔ رَباب کجا؟

ز رویِ دوست دلِ دشمنان چه دریابد؟

چراغِ مُرده کجا؟ شمعِ آفتاب کجا؟

چو کُحلِ بینشِ ما خاکِ آستانِ شماست

کجا رَویم بفرما ازین جناب، کجا؟

مَبین به سیبِ زَنَخدان که چاه در راه است

کجا همی‌ رَوی ای دل بدین شتاب کجا؟

بِشُد! که یادِ خوشش باد روزگارِ وصال

خود آن کِرِشمه کجا رفت و آن عِتاب کجا؟

قرار و خواب ز حافظ طمع مدار ای دوست

قرار چیست صبوری کدام و خواب کجا؟

برگرفته از گنجور