غزل شمارهٔ ۴۱۷ حافظ | حافظ‌بوک

مطلع «عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه» فضای این نیت را به سوی «عشق و انتخاب دل» می‌برد و در کنار آن از «رهایی از غم و سخت‌گیری» سخن می‌گوید. این مسیر ارزشمند است، اما آسودگی همیشگی وعده نمی‌دهد. فال یادآوری می‌کند که با ذهن فرسوده نمی‌توان تصمیم روشنی گرفت.

تعبیر فال

پیام فال

اصل این نیت با خواسته واقعی دل تو پیوند دارد، نه صرفاً حسابگری. فال از فرصت مادی‌ای می‌گوید که به اعتبار و درستکاری وابسته است.

راهکار پیشنهادی

بین شور لحظه‌ای و علاقه عمیق تفاوت بگذار. کمی فاصله بگیر، استراحت کن و سپس با ذهن تازه بازگرد.

هشدار فال

غم گذشته را وارد فرصت تازه نکن.

نتیجهٔ نیت

نتیجه بیش از هر چیز به شجاعت تو در بیان حقیقت بستگی دارد. با نظم و صداقت، بهبود تدریجی و ماندگار دیده می‌شود.

غزل شمارهٔ ۴۱۷

عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

کارم به کام است، الحمدلله

ای بخت سرکش! تنگش به بَر کش

گه جام زرکش، گه لعل دل‌خواه

ما را به رندی، افسانه کردند

پیران جاهل، شیخان گمراه

از دست زاهد، کردیم توبه

و از فعل عابد، استغفرالله

جانا چه گویم؟ شرح فراقت

چشمی و صد نم، جانی و صد آه

کافر مبیناد، این غم که دیده‌ست

از قامتت سرو، از عارضت ماه

شوق لبت برد، از یاد حافظ

درس شبانه، ورد سحرگاه

برگرفته از گنجور