غزل شمارهٔ ۴۴ حافظ | حافظ‌بوک

مطلع «کُنون که بر کفِ گُل، جامِ بادهٔ صاف است» فضای این نیت را به سوی «کار و روزی» می‌برد و در کنار آن از «رهایی از غم و سخت‌گیری» سخن می‌گوید. ارزش واقعی کار تو دیده می‌شود، هرچند شاید نه از سوی کسی که اکنون انتظار داری. بخشی از گره نیتت از فشار و سخت‌گیری بیش از اندازه خودت ساخته شده است.

تعبیر فال

پیام فال

فال از فرصت مادی‌ای می‌گوید که به اعتبار و درستکاری وابسته است. تأخیر فعلی بیشتر برای پخته‌شدن شرایط است تا نشانه شکست.

راهکار پیشنهادی

ارزش کار و شرایط توافق را شفاف و مکتوب کن. یک نگرانی تکراری را آگاهانه رها کن.

هشدار فال

برای آرامش کوتاه‌مدت تصمیم پرهزینه نگیر.

نتیجهٔ نیت

با نظم و صداقت، بهبود تدریجی و ماندگار دیده می‌شود. پس از دوره‌ای انتظار، خبر امیدوارکننده‌ای می‌رسد.

غزل شمارهٔ ۴۴

کُنون که بر کفِ گُل، جامِ بادهٔ صاف است

به صد هزار زبان، بلبلش در اوصاف است

بخواه دَفْتَرِ اَشعار و راهِ صَحرا گیر

چه وَقْتِ مدرسه و بَحْثِ کَشْفِ کَشّاف است؟

فقیهِ مدرسه، دی، مَسْت بود و فَتوی داد

که مِی، حَرام ولی بِهْ ز مالِ اوقاف است

به دُرد و صاف، تو را حُکْم نیست خوش دَرکَش

که هرچه ساقیِ ما کَرْد عِیْنِ اَلطاف است

بِبُر ز خَلق و چو عَنقا، قیاسِ کار بگیر

که صیتِ گوشه‌نشینان، زِ قاف تا قاف است

حَدیثِ مُدّعیان و خیالِ همکاران

همان حکایتِ زَردوز و بوریاباف است

خموش «حافظ» و این نکته‌هایِ چونِ زَرِ سُرخ

نگاه دار که قَلّابِ شهر، صَرّاف است

برگرفته از گنجور