غزل شمارهٔ ۴۵۳ حافظ | حافظ‌بوک

مطلع «ای که دایم به خویش مغروری» فضای این نیت را به سوی «عشق و انتخاب دل» می‌برد و در کنار آن از «عبور از اندوه و دشواری» سخن می‌گوید. این مسیر ارزشمند است، اما آسودگی همیشگی وعده نمی‌دهد. فشار این نیت واقعی است و پیش از نتیجه به مراقبت و پایداری نیاز داری.

تعبیر فال

پیام فال

اصل این نیت با خواسته واقعی دل تو پیوند دارد، نه صرفاً حسابگری. فال تو را به تصمیمی هوشیارانه و دور از هیجان زودگذر دعوت می‌کند.

راهکار پیشنهادی

بین شور لحظه‌ای و علاقه عمیق تفاوت بگذار. بار مسئله را تنها حمل نکن و از فرد مطمئن کمک بگیر.

هشدار فال

اجازه نده خاطره یک شکست، همه آینده را تعریف کند.

نتیجهٔ نیت

نتیجه بیش از هر چیز به شجاعت تو در بیان حقیقت بستگی دارد. تصمیم سنجیده، زیان را کم و راه درست را آشکار می‌کند.

غزل شمارهٔ ۴۵۳

ای که دایم به خویش مغروری

گر تو را عشق نیست معذوری

گِرد دیوانگانِ عشق مگرد

که به عقلِ عقیله مشهوری

مستیِ عشق نیست در سرِ تو

رو که تو مستِ آبِ انگوری

روی زرد است و آه دردآلود

عاشقان را دوایِ رنجوری

بگذر از نام و ننگ خود حافظ

ساغر مِی‌ طلب که مخموری

برگرفته از گنجور