غزل شمارهٔ ۳۴۶ حافظ | حافظ‌بوک
مطلع «من نه آن رندم که تَرکِ شاهد و ساغر کنم» فضای این نیت را به سوی «شناخت خویش و استقلال رأی» می‌برد و در کنار آن از «کار و روزی» سخن می‌گوید. پاسخ نیتت بیش از تأیید دیگران به شناخت خواسته واقعی خودت وابسته است. فال از فرصت مادی‌ای می‌گوید که به اعتبار و درستکاری وابسته است.
تعبیر فال
پیام فال
ارزش خود را کمتر از آنچه هست سنجیده‌ای و این بر تصمیم تو اثر گذاشته است. بخشی از گره نیتت از فشار و سخت‌گیری بیش از اندازه خودت ساخته شده است.
راهکار پیشنهادی
موفقیت را با معیار زندگی دیگران نسنج. روی مهارتی سرمایه‌گذاری کن که اختیار بیشتری به تو می‌دهد.
هشدار فال
برای منفعت کوتاه‌مدت اعتبار بلندمدت را به خطر نینداز.
نتیجهٔ نیت
نتیجه مطلوب از انتخابی می‌آید که با شخصیت واقعی تو هماهنگ باشد. فضای نیت از سنگینی خارج می‌شود و امکان حرکت دوباره فراهم می‌گردد.